Dat waren zo'n beetje de plekken waar wij ons de afgelopen weken hebben vermaakt.
Thuis was de planning al gemaakt dat er deze vakantie flink gewandeld zou worden.
Met een aantal engelstalige wandelboekjes van cicerone gingen we richting Zwitserland.
De Quechua tenten werden een paar kilometer voor Zermatt in Randa   (+/- 1400 M hoogte) uitgegooid.

Een camping vol met bergbeklimmers en wandelaars.
De eerste wandeling gaat voor de derde keer in 10 jaar naar de Aletschgletsjer.
Eerdere keren lukte het ons niet om hem te zien omdat Illian de afstand niet kon lopen en/of het pad niet te doen is met een kinderwagen.
Er is slecht weer voorspeld voor in de middag.
Inderdaad als we net op gang zijn, begint het te regenen.
Na 2 uur zijn we de regen en de lagen bewolking (je ziet geen moer) zat en keren om. Drijf en drijfnat bereiken we de hut bij de kabelbaan weer na 4 uur.

Even later voel ik me niet lekker. Het is Brigitte al opgevallen dat ik veel met de hand op de rechter borst loop als ik hoest.
Shit, als er wat op te hoesten valt, is het weer mis. Er zit bloed bij.
Sinds ik vorig jaar de longontsteking heb gehad, is dat zo'n beetje hetzelfde ritueel als ik me niet goed voel.
De oorzaak begin ik een beetje te herkennen.
Na de gala run, de woensdag ervoor, heb ik na afloop in de regen en kou een tijd staan praten.
Uiteindelijk duik ik vroeg m'n bed in en sta de volgende ochtend buiten verwachting fris op.
De dag erna gaan we naar de onderkant van de punt van de Matherhorn wandelen.
Van daaruit is het mogelijk de berg te beklimmen.




Om er geen kilometers lange blog van te maken, probeer ik het kort te houden .

Een andere wandeling was de beklimming van de Monte Moropas.
Vanwege de vele sneeuw die die nacht was gevallen niet zonder gevaar.
Na 2,5 uur bereikten we zonder problemen de top aan de Italiaanse kant.




Bij toeval stond er voor deze weken relatief veel rust op het schema.
Tijdens de eerste training in Randa liep ik een gedeelte van de Zermatt marathon.
Kwam er achter dat ik thuis maar drempels loop in verhouding tot het parcours waar ik me nu ophield.
De rest van de vakantie zou het niet beter worden .

Na een paar dagen zijn we vertrokken naar het Grand Paradiso in Italie.
Een camping net buiten Cogne wederom op 1400 M hoogte.

Hoogtepunt was de wandeling van 6,5 uur naar 2 hutten op een dag.


Op weg naar de 2e hut die dag.




Na 3 uur zijn we weer beneden en genieten van een heerlijke welverdiende pizza.

Over de dagen erna kan ik kort zijn.
De rit gaat ruim 300 km zuiderlijker naar Finale Ligure.
Brigitte wil graag wat zon en Illian wil graag in zee kunnen zwemmen.
Ik heb het snel gezien als blijkt dat de kilometers lange kust uit alleen parasols bestaat.
Het trainen op de boulevard tussen 8 uur am en 20.00 uur is ook al niks. Hij is dan in het bezit van de strandgangers.
Ik heb de keuze snel gemaakt en loop dan maar voor eigen gevaar langs de drukke boulevard wegen.
Foto's: De camping. Kerk in het dorp. Bezoek aan een waterpark en een toch wel erg mooi dorpje in de omgeving met kerk.







Aangezien we nog dagen over hebben, omdat we al eerder in het zuiden waren vanwege de vele regen eerder tijdens de vakantie besluiten we om nogmaals de bergen in te gaan.
De keuze valt onverwachts op Chamonix in Frankrijk.
We zijn geen Frankrijk gangers maar het is een gouden greep als we het weer alledrie naar de zin hebben tussen de bergen en het ook nog mooi weer blijkt te zijn en te blijven de komende dagen.
Later in de middag vinden we een prachtige, kleine camping met uitzicht op de Mont Blanc. Wat wil een mens nog meer.
Bij de vvv wordt dezelfde dag een kaart en een boekje met wandelingen gekocht.
Versteld staan we als we in het centrum zien dat het er hartstikke druk is en een walhalla voor buitensporters op winkelgebied.
Onderstaande foto's van drie dagen omgeving Chamonix.

Met deze blog heb ik jullie een kleine impressie gegeven van onze vakantie.
Op running gebied was het tussen de bergen op de trail paden een aantal keer behoorlijk afzien maar wel geweldig mooi als je op de terugweg een uur lang de besneeuwde toppen van De Mont Blanc, Grand Paradiso en de Matterhorn voor je hebt.

Voor vandaag stond er 2,5 uur in Z1 in het schema.
Na 1,5 uur kom ik medeblogger Cornxe9 tegen. Hij biedt aan een uurtje mee te lopen.
Dat sla ik niet af. Gezellig kletsen we wat over het lopen en onze vakanties.
Ik ben blij dat ik afleiding heb, want het gaat niet lekker.
Als we na een kleine 60 minuten afscheid nemen, zit voor mij de training er op.
Bijna thuis kom ik geen meter hardlopend meer vooruit.
Beide benen zeggen tot hier en niet verder.
De cooling down wordt meer wandelen dan rustig uitlopen.
Laten de vele en mooie, stevige wandelingen en de training dan toch zijn sporen na nu?
Dit is me nog nooit overkomen. We zullen zien de komende dagen.
Een paar uur later sta ik op uit de stoel en wordt gekscherend van alles naar m'n hoofd geslingerd in huis. Van we halen krukken en je bent rijp voor het bejaardenhuis

Training: 2,5 uur in Z1 met veel heuvel gem bpm 138 gem tempo 4:52 afstand kleine 31 km.
Op zich dus niks mis mee.

Dat waren zo'n beetje de plekken waar wij ons de afgelopen weken hebben vermaakt.
Thuis was de planning al gemaakt dat er deze vakantie flink gewandeld zou worden.
Met een aantal engelstalige wandelboekjes van cicerone gingen we richting Zwitserland.
De Quechua tenten werden een paar kilometer voor Zermatt in Randa   (+/- 1400 M hoogte) uitgegooid.

Een camping vol met bergbeklimmers en wandelaars.
De eerste wandeling gaat voor de derde keer in 10 jaar naar de Aletschgletsjer.
Eerdere keren lukte het ons niet om hem te zien omdat Illian de afstand niet kon lopen en/of het pad niet te doen is met een kinderwagen.
Er is slecht weer voorspeld voor in de middag.
Inderdaad als we net op gang zijn, begint het te regenen.
Na 2 uur zijn we de regen en de lagen bewolking (je ziet geen moer) zat en keren om. Drijf en drijfnat bereiken we de hut bij de kabelbaan weer na 4 uur.

Even later voel ik me niet lekker. Het is Brigitte al opgevallen dat ik veel met de hand op de rechter borst loop als ik hoest.
Shit, als er wat op te hoesten valt, is het weer mis. Er zit bloed bij.
Sinds ik vorig jaar de longontsteking heb gehad, is dat zo'n beetje hetzelfde ritueel als ik me niet goed voel.
De oorzaak begin ik een beetje te herkennen.
Na de gala run, de woensdag ervoor, heb ik na afloop in de regen en kou een tijd staan praten.
Uiteindelijk duik ik vroeg m'n bed in en sta de volgende ochtend buiten verwachting fris op.
De dag erna gaan we naar de onderkant van de punt van de Matherhorn wandelen.
Van daaruit is het mogelijk de berg te beklimmen.




Om er geen kilometers lange blog van te maken, probeer ik het kort te houden .

Een andere wandeling was de beklimming van de Monte Moropas.
Vanwege de vele sneeuw die die nacht was gevallen niet zonder gevaar.
Na 2,5 uur bereikten we zonder problemen de top aan de Italiaanse kant.




Bij toeval stond er voor deze weken relatief veel rust op het schema.
Tijdens de eerste training in Randa liep ik een gedeelte van de Zermatt marathon.
Kwam er achter dat ik thuis maar drempels loop in verhouding tot het parcours waar ik me nu ophield.
De rest van de vakantie zou het niet beter worden .

Na een paar dagen zijn we vertrokken naar het Grand Paradiso in Italie.
Een camping net buiten Cogne wederom op 1400 M hoogte.

Hoogtepunt was de wandeling van 6,5 uur naar 2 hutten op een dag.


Op weg naar de 2e hut die dag.




Na 3 uur zijn we weer beneden en genieten van een heerlijke welverdiende pizza.

Over de dagen erna kan ik kort zijn.
De rit gaat ruim 300 km zuiderlijker naar Finale Ligure.
Brigitte wil graag wat zon en Illian wil graag in zee kunnen zwemmen.
Ik heb het snel gezien als blijkt dat de kilometers lange kust uit alleen parasols bestaat.
Het trainen op de boulevard tussen 8 uur am en 20.00 uur is ook al niks. Hij is dan in het bezit van de strandgangers.
Ik heb de keuze snel gemaakt en loop dan maar voor eigen gevaar langs de drukke boulevard wegen.
Foto's: De camping. Kerk in het dorp. Bezoek aan een waterpark en een toch wel erg mooi dorpje in de omgeving met kerk.







Aangezien we nog dagen over hebben, omdat we al eerder in het zuiden waren vanwege de vele regen eerder tijdens de vakantie besluiten we om nogmaals de bergen in te gaan.
De keuze valt onverwachts op Chamonix in Frankrijk.
We zijn geen Frankrijk gangers maar het is een gouden greep als we het weer alledrie naar de zin hebben tussen de bergen en het ook nog mooi weer blijkt te zijn en te blijven de komende dagen.
Later in de middag vinden we een prachtige, kleine camping met uitzicht op de Mont Blanc. Wat wil een mens nog meer.
Bij de vvv wordt dezelfde dag een kaart en een boekje met wandelingen gekocht.
Versteld staan we als we in het centrum zien dat het er hartstikke druk is en een walhalla voor buitensporters op winkelgebied.
Onderstaande foto's van drie dagen omgeving Chamonix.

Met deze blog heb ik jullie een kleine impressie gegeven van onze vakantie.
Op running gebied was het tussen de bergen op de trail paden een aantal keer behoorlijk afzien maar wel geweldig mooi als je op de terugweg een uur lang de besneeuwde toppen van De Mont Blanc, Grand Paradiso en de Matterhorn voor je hebt.

Voor vandaag stond er 2,5 uur in Z1 in het schema.
Na 1,5 uur kom ik medeblogger Cornxc3xa9 tegen. Hij biedt aan een uurtje mee te lopen.
Dat sla ik niet af. Gezellig kletsen we wat over het lopen en onze vakanties.
Ik ben blij dat ik afleiding heb, want het gaat niet lekker.
Als we na een kleine 60 minuten afscheid nemen, zit voor mij de training er op.
Bijna thuis kom ik geen meter hardlopend meer vooruit.
Beide benen zeggen tot hier en niet verder.
De cooling down wordt meer wandelen dan rustig uitlopen.
Laten de vele en mooie, stevige wandelingen en de training dan toch zijn sporen na nu?
Dit is me nog nooit overkomen. We zullen zien de komende dagen.
Een paar uur later sta ik op uit de stoel en wordt gekscherend van alles naar m'n hoofd geslingerd in huis. Van we halen krukken en je bent rijp voor het bejaardenhuis

Training: 2,5 uur in Z1 met veel heuvel gem bpm 138 gem tempo 4:52 afstand kleine 31 km.
Op zich dus niks mis mee.

Zo sta je je dan woensdag avond om te kleden in een zaal met lopers als Koen Raymaekers en vele andere Nederlandse en vooral buitenlandse top en sub toppers.
Voor het eerst mag ik mee doen aan de Gale run (10 km) vanwege eerder gelopen tijden.
De vraag tijdens de w-up is. Dutchrunner waar begeef je je in als je al die zeer snelle lopers om je heen ziet.
Net voor de start komt er een dame aanlopen die vraagt aan mij en clubgenoot Wout Menssink of wij ook rond de 40 min lopen.
Nee, helaas.
Mijn doel is tijdens de 5 rondjes en een paar honderd meter om de kerk zo dicht mogelijk de 37 min grens te benaderen. Het liefst eigelijk net eronder.
Volgens berekeningen van coach Rob Veer moet er een lage 37er in zitten.
Het weer voor de longen is prima; 13 graden en regen.
Over de hele dag voldoende medicatie ingenomen om zoveel mogelijk risico te voorkomen.
De start. Heb me voorgenomen om behouden te starten.
1e km ruim 3:36 min/km. Dat is al de eerste winst die avond!
Ik heb aan een gemiddelde op garmin van 3:39 voldoende om zeker te zijn van een streep door de 37 min.
Na bijna de eerste volle ronde begint de inhaalslag.
Krijg van Brigitte mijn 1e fles drinken.
2e ronde is gelijk als de 1e weer een fles en een paar lopers ingehaald.
Garmin geeft gem 3:39 aan. Mooi sneller hoeft niet.
3e ronde, daar loopt maatje Wout die altijd heeeeeeel hard start.
Wout probeert nog aan te haken, maar helaas.
Het loopt op rolletjes gem (3:38). Ik ga ongemerkt langzaam sneller.
Haal een paar snelle lopers in zoals Nadja Wijenberg en Paul van Rooyen.
4e rondje ben ik de tel kwijt. Is het nu de laatste of nog een rondje.
Nee, geen bel, nog een rondje. De verwarring komt doordat de start ergens anders ligt dan dat de finish is.
Halverwege de 4e ronde komt daar in een keer de aankomende nummer xe9xe9n langs, Stephen Chelimo 28:48 netto.
De laatste ronde kan ik niet meer stuk voor een 36-tiger met een gem van 3:37 op de klok.
Er zit zelfs weer een ouderwetse sprint in.
De handjes gaan in de lucht voor Brigitte en er wordt nogmaals versneld.

NETTO: 36:28 een pr van 44 sec en een 3e plts cat 45+

Dit is ruim boven verwachting van zowel mezelf als van Rob Veer.
Ik hoop dit de komende maanden te kunnen continueren met als ultieme dream een plak tijdens een van de aankomende NK's dit jaar.

Na afloop was er de prijsuitreiking.

Ps: 3e plaats was een makkie want er waren maar drie deelnemers in de cat 45+.

Bij deze iedereen een fijne vakantie.
Wij vertrekken zaterdag ochtend vroeg (zie vorige blog).

Zo sta je je dan woensdag avond om te kleden in een zaal met lopers als Koen Raymaekers en vele andere Nederlandse en vooral buitenlandse top en sub toppers.
Voor het eerst mag ik mee doen aan de Gale run (10 km) vanwege eerder gelopen tijden.
De vraag tijdens de w-up is. Dutchrunner waar begeef je je in als je al die zeer snelle lopers om je heen ziet.
Net voor de start komt er een dame aanlopen die vraagt aan mij en clubgenoot Wout Menssink of wij ook rond de 40 min lopen.
Nee, helaas.
Mijn doel is tijdens de 5 rondjes en een paar honderd meter om de kerk zo dicht mogelijk de 37 min grens te benaderen. Het liefst eigelijk net eronder.
Volgens berekeningen van coach Rob Veer moet er een lage 37er in zitten.
Het weer voor de longen is prima; 13 graden en regen.
Over de hele dag voldoende medicatie ingenomen om zoveel mogelijk risico te voorkomen.
De start. Heb me voorgenomen om behouden te starten.
1e km ruim 3:36 min/km. Dat is al de eerste winst die avond!
Ik heb aan een gemiddelde op garmin van 3:39 voldoende om zeker te zijn van een streep door de 37 min.
Na bijna de eerste volle ronde begint de inhaalslag.
Krijg van Brigitte mijn 1e fles drinken.
2e ronde is gelijk als de 1e weer een fles en een paar lopers ingehaald.
Garmin geeft gem 3:39 aan. Mooi sneller hoeft niet.
3e ronde, daar loopt maatje Wout die altijd heeeeeeel hard start.
Wout probeert nog aan te haken, maar helaas.
Het loopt op rolletjes gem (3:38). Ik ga ongemerkt langzaam sneller.
Haal een paar snelle lopers in zoals Nadja Wijenberg en Paul van Rooyen.
4e rondje ben ik de tel kwijt. Is het nu de laatste of nog een rondje.
Nee, geen bel, nog een rondje. De verwarring komt doordat de start ergens anders ligt dan dat de finish is.
Halverwege de 4e ronde komt daar in een keer de aankomende nummer xc3xa9xc3xa9n langs, Stephen Chelimo 28:48 netto.
De laatste ronde kan ik niet meer stuk voor een 36-tiger met een gem van 3:37 op de klok.
Er zit zelfs weer een ouderwetse sprint in.
De handjes gaan in de lucht voor Brigitte en er wordt nogmaals versneld.

NETTO: 36:28 een pr van 44 sec en een 3e plts cat 45+

Dit is ruim boven verwachting van zowel mezelf als van Rob Veer.
Ik hoop dit de komende maanden te kunnen continueren met als ultieme dream een plak tijdens een van de aankomende NK's dit jaar.

Na afloop was er de prijsuitreiking.

Ps: 3e plaats was een makkie want er waren maar drie deelnemers in de cat 45+.

Bij deze iedereen een fijne vakantie.
Wij vertrekken zaterdag ochtend vroeg (zie vorige blog).

Zo rustig als het is op deze blog, zo druk zijn we de laatste tijd met andere dingen.
Het direct lezen van de blogs heeft daardoor niet altijd mijn eerste prioritiet.
Missen wil ik ze zeker niet! Er zitten soms juweeltjes tussen.

Ondertussen zijn de eerste 4 weken marathon (020) training verstreken.
Trainingen waarin ook het nodige tempo werk is verzet.
Dit omdat ik aanstaande woensdag avond nog een 10 km wedstrijd (Gala run Voorthuizen) heb.
Liep afgelopen week (93,5 km), net geen week pr aan kilometers.
De max staat op 95,5 km afgelopen februari.
Van een leien dakje is het allemaal niet gegaan.
Dat er gewerkt moet worden om een aantal beoogde doelen nog dit jaar te halen, daar is niets mis mee.
De afgelopen weken zaten de longen me behoorlijk in de weg.
Vraag mezelf dan ook af of ik niet een beetje teveel van mijzelf heb gevraagd de afgelopen maanden tijdens de wedstrijden.
Kijk ik naar het verloop van de bpm dan is daar niets van te merken.
Zelfs een Z1/Z2 ging niet makkelijk. En dan wetende dat er meestal op de woensdag een interval op het programma stond.
Zo wilde ik drie weken geleden in Heumensoord mijn interval doen.
Moet kunnen, zou ik zeggen. Nee, zeiden de longen.
Twee weken geleden liep ik op woensdag avond over smalle singel track paadjes langs de hekken van voormalig vliegveld Woensdrecht met her en der flinke stukken mul zand. Leuk voor een duurloop maar niet voor een interval.
Dat er op zo'n parcours iets moet worden ingeleverd, is niet vreemd.
Maar ook hier bepaalde de longen een heel eind het verloop van de interval.
In de weekenden stonden er veel duurlopen in het schema van 2 uur in Z1/2. Met een motor op halve kracht een hele opgave.
Hierdoor was de trek om woensdag naar Voorthuizen te gaan een stuk minder.

Zondag tijdens de duurloop (Z1/Z2) een keer de heuvels gelaten voor wat het is en gekozen voor de verharde weg. De dijk langs de Maas richting Grave.
Na 2 uur staat er een kleine 27 km op de teller. Met w-up en c-down bijna 30.
Vergelijk ik het met de identieke training van de week ervoor met veel heuvelwerk dan is er zo goed als geen verschil (gem bpm 143).

Afgelopen woensdag was de laatste kans om te kijken hoe we er voor staan met betrekking tot de snelheid.
Met de nodige medicijnen achter de kiezen en na een lange w.up door het bos richting Groesbeek besloten om op het enige redelijk vlakke stuk weg van de 7^^loop (na 5 km derdebaan) mijn interval (10 x 1000M met 200 dribbel) te doen. Het is een redelijk rustige weg.
Na 6/7 herhalingen kan ik zeggen dat we weer op de goede weg zijn.
De laatste 3 sessies is toch even bikkelen.
Nu laten ook de longen weer van zich horen.
Uiteindelijk lukt het niet meer om in dit vieze, klamme weer de laatste 1000 m onder de 3:45 te krijgen. De rest ging in gemiddeld 3:40.
De c-down wordt een lange rit door het bos terug.
Lang omdat de longen aangeven het is mooi geweest.
Na woensdag staat er het nodige herstel in het schema.
Komt mooi uit ivm de aankomende vakantie.
Het doel woensdag in Voorthuizen is proberen dichterbij de 37 min rond te komen.
Met drie man in de cat 45+ wordt het niet moeilijk om me al te verzekeren van een podium plek. Kan ik me al vast rijk gaan rekenen .

Vrijdag nacht vertrekken we richting Zermatt Zwitserland.
Daarna verplaatsen we ons naar Grand Paradiso in Italie.
In Zermatt en Grand Paradiso zullen we te voet de nodige hoogtemeters gaan maken.
Vervolgens gaan we een weekje richting kust in de omgeving van Genova.

Zo rustig als het is op deze blog, zo druk zijn we de laatste tijd met andere dingen.
Het direct lezen van de blogs heeft daardoor niet altijd mijn eerste prioritiet.
Missen wil ik ze zeker niet! Er zitten soms juweeltjes tussen.

Ondertussen zijn de eerste 4 weken marathon (020) training verstreken.
Trainingen waarin ook het nodige tempo werk is verzet.
Dit omdat ik aanstaande woensdag avond nog een 10 km wedstrijd (Gala run Voorthuizen) heb.
Liep afgelopen week (93,5 km), net geen week pr aan kilometers.
De max staat op 95,5 km afgelopen februari.
Van een leien dakje is het allemaal niet gegaan.
Dat er gewerkt moet worden om een aantal beoogde doelen nog dit jaar te halen, daar is niets mis mee.
De afgelopen weken zaten de longen me behoorlijk in de weg.
Vraag mezelf dan ook af of ik niet een beetje teveel van mijzelf heb gevraagd de afgelopen maanden tijdens de wedstrijden.
Kijk ik naar het verloop van de bpm dan is daar niets van te merken.
Zelfs een Z1/Z2 ging niet makkelijk. En dan wetende dat er meestal op de woensdag een interval op het programma stond.
Zo wilde ik drie weken geleden in Heumensoord mijn interval doen.
Moet kunnen, zou ik zeggen. Nee, zeiden de longen.
Twee weken geleden liep ik op woensdag avond over smalle singel track paadjes langs de hekken van voormalig vliegveld Woensdrecht met her en der flinke stukken mul zand. Leuk voor een duurloop maar niet voor een interval.
Dat er op zo'n parcours iets moet worden ingeleverd, is niet vreemd.
Maar ook hier bepaalde de longen een heel eind het verloop van de interval.
In de weekenden stonden er veel duurlopen in het schema van 2 uur in Z1/2. Met een motor op halve kracht een hele opgave.
Hierdoor was de trek om woensdag naar Voorthuizen te gaan een stuk minder.

Zondag tijdens de duurloop (Z1/Z2) een keer de heuvels gelaten voor wat het is en gekozen voor de verharde weg. De dijk langs de Maas richting Grave.
Na 2 uur staat er een kleine 27 km op de teller. Met w-up en c-down bijna 30.
Vergelijk ik het met de identieke training van de week ervoor met veel heuvelwerk dan is er zo goed als geen verschil (gem bpm 143).

Afgelopen woensdag was de laatste kans om te kijken hoe we er voor staan met betrekking tot de snelheid.
Met de nodige medicijnen achter de kiezen en na een lange w.up door het bos richting Groesbeek besloten om op het enige redelijk vlakke stuk weg van de 7^^loop (na 5 km derdebaan) mijn interval (10 x 1000M met 200 dribbel) te doen. Het is een redelijk rustige weg.
Na 6/7 herhalingen kan ik zeggen dat we weer op de goede weg zijn.
De laatste 3 sessies is toch even bikkelen.
Nu laten ook de longen weer van zich horen.
Uiteindelijk lukt het niet meer om in dit vieze, klamme weer de laatste 1000 m onder de 3:45 te krijgen. De rest ging in gemiddeld 3:40.
De c-down wordt een lange rit door het bos terug.
Lang omdat de longen aangeven het is mooi geweest.
Na woensdag staat er het nodige herstel in het schema.
Komt mooi uit ivm de aankomende vakantie.
Het doel woensdag in Voorthuizen is proberen dichterbij de 37 min rond te komen.
Met drie man in de cat 45+ wordt het niet moeilijk om me al te verzekeren van een podium plek. Kan ik me al vast rijk gaan rekenen .

Vrijdag nacht vertrekken we richting Zermatt Zwitserland.
Daarna verplaatsen we ons naar Grand Paradiso in Italie.
In Zermatt en Grand Paradiso zullen we te voet de nodige hoogtemeters gaan maken.
Vervolgens gaan we een weekje richting kust in de omgeving van Genova.

Je moet er vandaag wel wat voor over hebben om deel te nemen aan het NK op de baan.
Een kleine 2 uur (A12 gedeeltelijk dicht) rijden om 12,5 rondje op de baan te mogen lopen met gelijk gestemden.
Van tevoren weet ik dat het vandaag een kansloze missie gaat worden om in de voorste regionen te lopen.
Geen punt want mijn doel is een pr en niet als laatste te finishen maar in de middenmoot.
De laatste 5 km wedstrijd op de baan dateert uit 2009 in Wageningen 17:55:36.

De cat 45+ 5000 M is vandaag de cat met de meeste deelnemers, 18.
Bij het meldpunt blijkt om 17 uur (start 17:10) dat we met z'n 12en zijn.

Nadat de startpositie is bepaald mogen we ons in gereedheid brengen.
Pang, daar gaat de meute.
Ik laat me mooi naar achteren zakken vanwege de bizarre stormachtige wind.
Ik hoop dat men mij daardoor uit de wind kan houden.
Na 200 meter heeft men er blijkbaar zin in en valt de groep van 12 uiteen.
Dat betekent eerder versnellen dan dat de bedoeling is.
Ik wil in de groep blijven om iets profijt te hebben van brede ruggen.
Veel helpt het volgens mij niet want de wind komt van zee.
Henk Mentink spoort mij via de zijkant aan naar binnen te gaan als ik teveel naar buiten loop. Dat kost me een hakje!

Door de tempo verhoging haal ik later weer een loper in met gevolg weer een hakje.
Er is me niet ontgaan dat er een loper van Haag atletiek is gestopt.
Zo lopen we met 11 man.
Wat me wel ontgaat is dat ik geen benul heb waar ik ergens loop in de wedstrijd.
Garmin stemt me buiten gewoon goed met een gem op de klok van 3:17 min/km (correctie ivm afwijking garmin 3:19 +/-) na 3 rondjes.
Als de laatste 6 rondjes ingaan heeft de wedstrijd al behoorlijk vat op me. Gemiddeld 3:22 min/km.
Van enige rugdekking is al lang geen sprake meer.

Moet me zelf wel even toespreken dat het een NK is en dat ik er alles aan moet doen om de kleine winst die er is voor een pr vast te houden.
De bovenbenen beginnen vol te lopen en dat terwijl er nog geen 5 km in de benen zit.
Het aftellen is begonnen 4-3…. ik wil versnellen maar het lichaam zegt tot hier en niet verder. Wel verder maar niet sneller.
Net voor de bel gaat, word ik ingehaald door de kopgroep.
In de laatste ronde zijn er nog 2 man me te snel af. Ze hebben de hele wedstrijd achter me gezeten. Probeer nog te versnellen maar zonder resultaat.
Over de finish is het even flink uithangen over de brede schouders van Henk. Dutchrunner heeft alles op alles gezet voor de winst die niet onverdienstelijk is.

Netto officieel: 17:38,36 een pr van exact 17 sec.
Jammer dat men me nog net voor de streep van de 7e wist te halen.

Tijdens het lopen is het niet echt tot me doorgedrongen dat waarschijnlijk de longen (inspannings astma) de oorzaak is geweest dat er niet meer in zat. Het valt Henk op dat ik nogal kortademig ben.
Toch heb ik vandaag behoorlijk wat medicijnen als voorzorg genomen.
Ik heb zo m'n twijfels of het stormachtige weer daar debet aan is geweest.
De lucht rondom den Haag was behoorlijk grauw/grijs soort nevel terwijl er geen druppel regen is gevallen.

Buiten deze running2000 loper waren ook Remco Grasman met goud op de 5000 m en Chris Hennet met brons op de 5000 m in Den Haag aan het strijden.

Na afloop zijn we de inwendige mens gaan trakteren op de griek in Kijkduin met als toetje een mini strandwandeling met running fotoshoot.

De cijfertjes van de dag:

Je moet er vandaag wel wat voor over hebben om deel te nemen aan het NK op de baan.
Een kleine 2 uur (A12 gedeeltelijk dicht) rijden om 12,5 rondje op de baan te mogen lopen met gelijk gestemden.
Van tevoren weet ik dat het vandaag een kansloze missie gaat worden om in de voorste regionen te lopen.
Geen punt want mijn doel is een pr en niet als laatste te finishen maar in de middenmoot.
De laatste 5 km wedstrijd op de baan dateert uit 2009 in Wageningen 17:55:36.

De cat 45+ 5000 M is vandaag de cat met de meeste deelnemers, 18.
Bij het meldpunt blijkt om 17 uur (start 17:10) dat we met z'n 12en zijn.

Nadat de startpositie is bepaald mogen we ons in gereedheid brengen.
Pang, daar gaat de meute.
Ik laat me mooi naar achteren zakken vanwege de bizarre stormachtige wind.
Ik hoop dat men mij daardoor uit de wind kan houden.
Na 200 meter heeft men er blijkbaar zin in en valt de groep van 12 uiteen.
Dat betekent eerder versnellen dan dat de bedoeling is.
Ik wil in de groep blijven om iets profijt te hebben van brede ruggen.
Veel helpt het volgens mij niet want de wind komt van zee.
Henk Mentink spoort mij via de zijkant aan naar binnen te gaan als ik teveel naar buiten loop. Dat kost me een hakje!

Door de tempo verhoging haal ik later weer een loper in met gevolg weer een hakje.
Er is me niet ontgaan dat er een loper van Haag atletiek is gestopt.
Zo lopen we met 11 man.
Wat me wel ontgaat is dat ik geen benul heb waar ik ergens loop in de wedstrijd.
Garmin stemt me buiten gewoon goed met een gem op de klok van 3:17 min/km (correctie ivm afwijking garmin 3:19 +/-) na 3 rondjes.
Als de laatste 6 rondjes ingaan heeft de wedstrijd al behoorlijk vat op me. Gemiddeld 3:22 min/km.
Van enige rugdekking is al lang geen sprake meer.

Moet me zelf wel even toespreken dat het een NK is en dat ik er alles aan moet doen om de kleine winst die er is voor een pr vast te houden.
De bovenbenen beginnen vol te lopen en dat terwijl er nog geen 5 km in de benen zit.
Het aftellen is begonnen 4-3…. ik wil versnellen maar het lichaam zegt tot hier en niet verder. Wel verder maar niet sneller.
Net voor de bel gaat, word ik ingehaald door de kopgroep.
In de laatste ronde zijn er nog 2 man me te snel af. Ze hebben de hele wedstrijd achter me gezeten. Probeer nog te versnellen maar zonder resultaat.
Over de finish is het even flink uithangen over de brede schouders van Henk. Dutchrunner heeft alles op alles gezet voor de winst die niet onverdienstelijk is.

Netto officieel: 17:38,36 een pr van exact 17 sec.
Jammer dat men me nog net voor de streep van de 7e wist te halen.

Tijdens het lopen is het niet echt tot me doorgedrongen dat waarschijnlijk de longen (inspannings astma) de oorzaak is geweest dat er niet meer in zat. Het valt Henk op dat ik nogal kortademig ben.
Toch heb ik vandaag behoorlijk wat medicijnen als voorzorg genomen.
Ik heb zo m'n twijfels of het stormachtige weer daar debet aan is geweest.
De lucht rondom den Haag was behoorlijk grauw/grijs soort nevel terwijl er geen druppel regen is gevallen.

Buiten deze running2000 loper waren ook Remco Grasman met goud op de 5000 m en Chris Hennet met brons op de 5000 m in Den Haag aan het strijden.

Na afloop zijn we de inwendige mens gaan trakteren op de griek in Kijkduin met als toetje een mini strandwandeling met running fotoshoot.

De cijfertjes van de dag:

Om 18 uur vandaag stond er een 10km wedstrijdje op het programma.
4 rondjes van 2,5 km tijdens het rondje Rijen (Tilburg).
Omdat ik graag een keer officieel onder de 37 min wilde, was het even zoeken naar een wedstrijd die niet teveel het programma in de war brengt.
Over 2 weken is het NK 5000 meter op de baan in Den Haag al.
In de middag al flink de zenuwen, niet vanwege het weer, maar meer om wat er gaat komen.
Even voor zessen gaat de man op de klompen van start. Ten baten van een goed doel zal hij een klein stukje vooruit rennen. Paar seconden later is het ons feestje.
Rustig starten is het motto zolang als het duurt.
Een man of 30 schiet voor me weg. Langzaam en kijkend naar de klok voer ik het tempo op. Toch een 1e km van 3:34 min/km.
Nee, dat was niet de bedoeling Dutchrunner.
Niet dat ik probeer om in de voorste hoede te komen, maar het voelt gewoon goed.
De eerste 1,5 km gaat over de weg maar daarna schiet iedereen de stoep op.
Met af en toe een zijstraat is dat nog te overzien met stoep op stoep af.
Even later komen we in een mooie, lange straat, maar niks straat.
De hele meute voor me gaat vlak langs de voordeuren over de stoep.
Helaas deze straat zit vol met kleine zijstraatjes.
Men doet er alles aan om ons  te koelen.
Veel sproeiers en af en toe een flink broes midden in je gezicht.
Na 2,5 km staat Illian klaar met de 1e fles sportdrank.
Thanks Il. Brigitte zorgt voor de foto's.
Km 2 en 3 gaan nog ruim onder de 3:40.
Haal met de regelmaat nog lopers in. Voordat ik het weet zit de 2e ronde er al weer op.
Van de spons post maak ik dankbaar gebruik. Niet 1 maar soms wel 4 tegelijkertijd.
Rondje 3 ingaande begin ik te merken dat ik het niet cadeau ga krijgen vandaag.
Ondertussen geeft garmin een gemiddelde aan van 3:40 (= werkelijk +/- 3:42).
Een kritiek getal als ik onder de 37 wil blijven.
De bel gaat voor de laatste ronde. Verdeel het tempo zo dat er nog de laatste km versneld kan worden.
Helaas kom ik in 37:12 netto over de streep als 4e master 45+ en 7e totaal classement.

Conclusie: de wedstrijd redelijk goed verdeeld en niet al bij de 2e, 3e ronde total los. Na 15 min uithijgen een leuk en motiverend gesprek met een medeloper (Lezer blog ? laat dan bericht achter !).

Dat het deelnemers veld van de cat 45+ goed vertegewoordigd was, blijkt wel uit dat de nummer 4 t/m 7 allen uit de cat 45+ kwamen. Met een kleine pr van 7 sec verruilen we Rijen voor Nijmegen.

Het weer in Rijen was tijdens de wedstrijd volgens onderstaande plaatje van sporttracks 29,2 graden gemiddeld.

Om 18 uur vandaag stond er een 10km wedstrijdje op het programma.
4 rondjes van 2,5 km tijdens het rondje Rijen (Tilburg).
Omdat ik graag een keer officieel onder de 37 min wilde, was het even zoeken naar een wedstrijd die niet teveel het programma in de war brengt.
Over 2 weken is het NK 5000 meter op de baan in Den Haag al.
In de middag al flink de zenuwen, niet vanwege het weer, maar meer om wat er gaat komen.
Even voor zessen gaat de man op de klompen van start. Ten baten van een goed doel zal hij een klein stukje vooruit rennen. Paar seconden later is het ons feestje.
Rustig starten is het motto zolang als het duurt.
Een man of 30 schiet voor me weg. Langzaam en kijkend naar de klok voer ik het tempo op. Toch een 1e km van 3:34 min/km.
Nee, dat was niet de bedoeling Dutchrunner.
Niet dat ik probeer om in de voorste hoede te komen, maar het voelt gewoon goed.
De eerste 1,5 km gaat over de weg maar daarna schiet iedereen de stoep op.
Met af en toe een zijstraat is dat nog te overzien met stoep op stoep af.
Even later komen we in een mooie, lange straat, maar niks straat.
De hele meute voor me gaat vlak langs de voordeuren over de stoep.
Helaas deze straat zit vol met kleine zijstraatjes.
Men doet er alles aan om ons  te koelen.
Veel sproeiers en af en toe een flink broes midden in je gezicht.
Na 2,5 km staat Illian klaar met de 1e fles sportdrank.
Thanks Il. Brigitte zorgt voor de foto's.
Km 2 en 3 gaan nog ruim onder de 3:40.
Haal met de regelmaat nog lopers in. Voordat ik het weet zit de 2e ronde er al weer op.
Van de spons post maak ik dankbaar gebruik. Niet 1 maar soms wel 4 tegelijkertijd.
Rondje 3 ingaande begin ik te merken dat ik het niet cadeau ga krijgen vandaag.
Ondertussen geeft garmin een gemiddelde aan van 3:40 (= werkelijk +/- 3:42).
Een kritiek getal als ik onder de 37 wil blijven.
De bel gaat voor de laatste ronde. Verdeel het tempo zo dat er nog de laatste km versneld kan worden.
Helaas kom ik in 37:12 netto over de streep als 4e master 45+ en 7e totaal classement.

Conclusie: de wedstrijd redelijk goed verdeeld en niet al bij de 2e, 3e ronde total los. Na 15 min uithijgen een leuk en motiverend gesprek met een medeloper (Lezer blog ? laat dan bericht achter !).

Dat het deelnemers veld van de cat 45+ goed vertegewoordigd was, blijkt wel uit dat de nummer 4 t/m 7 allen uit de cat 45+ kwamen. Met een kleine pr van 7 sec verruilen we Rijen voor Nijmegen.

Het weer in Rijen was tijdens de wedstrijd volgens onderstaande plaatje van sporttracks 29,2 graden gemiddeld.